۱۳۹۵ فروردین ۲, دوشنبه

دارم به لحظه ملکوتی می‌رسم. این را از آنجا می‌فهمم که همه چیز دارد به نقطه فروپاشی نزدیک می‌شود. اتفاقات سرعت گرفته است. کارها با انرژی زیاد باید جلو برود، آن هم چه جلو رفتنی. بعد هم در آخر فشار عصبی بیچاره‌ات می‌کند.
هر روز به این فکر میکنم که کار درست چیست و کدام‌ست. این پیدا کردن درست‌ها اتفاق بدی‌ست که در زندگی انسان روال شده. بگرد و بگرد تا آخر سر راهی دست و پا کنی برای زندگیت. برای آینده‌ات.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر